Afgelopen woensdagmorgen heb ik een dapper besluit genomen. Ik ga kiezen voor mezelf en de rust die ik keihard nodig heb. Ik ga voorlopig bij mijn vriend en ons prachtige plekje weg. Lange tijd is er een weten van binnen dat ik niet goed voor mezelf zorg, telkens kan ik een reden/smoes verzinnen om niet echt naar die innerlijke stem te luisteren.

Totdat ik in enkele weken twee keer wordt aangesproken op mijn vermijdende gedrag door goeie vriendinnen. Door mijn angst bleef ik maar uitstellen. Tot woensdagmorgen, ik belde mijn vriendin en vertelde dat ik rust nodig had en ik was direct welkom. Er viel veel van me af en ineens realiseerde ik me dat ik ook nog iemand ken die haar huis te koop heeft staan.

Contact opgenomen en we zijn welkom. Direct aan de kinderen verteld wat mijn besluit was en veel verdriet kwam los. Diep triest om dit zo te zien en te ervaren. Zij gaven ook aan dat ze mij de rust heel erg gunnen omdat ik de laatste tijd wel erg gespannen overkwam. Toen heb ik het met lood in de schoenen aan mijn vriend verteld. Deze werd uit pure onmacht boos, hier kwam mijn grootste angst om de hoek kijken. Deze keer keek ik hem letterlijk aan, afschuwelijk! Ontstaan in mijn jeugd door mijn geweldadige alcoholistische vader. Een horrornacht volgde, onmacht en verdriet zijn afschuwelijk. Voor alle duidelijkheid mijn vriend kan hier niets aan doen, het is mijn angst en heeft niets met hem te maken of met de realiteit.

De volgende dag spullen gepakt en gegaan, alleen maar tranen van verdriet en angst voor wat komen gaat. Ook is er diepe dankbaarheid voor de mensen die ons zo liefdevol ontvangen en voor ons zorgen deze eerste avond en dag die daarna volgt.

Vandaag in actie stand er moet van alles geregeld worden zolang ik nog geen vast regelmatig inkomen heb als startende ondernemer. Het is super spannend hoe ik dit moet gaan organiseren maar ik weet dat het goed komt, hier heb ik alle vertrouwen in. Steeds kom ik dichter bij mijn echte ik, mijn ware zelf en dat is zo fijn! Ik ben ongelofelijk trots op mijn dappere stappen, samen met iedereen die mij lief is lossen we de mogelijke hobbels wel op. Er is ruimte voor ieders verdriet en na de spannende en emotionele dagen voel ik me vastberadener dan ooit! Natuurlijk is mijn vriend over zijn boosheid heen en we praten en troosten elkaar, samen brengen we dit tot een goed eind. Wat dat ook moge zijn.

In mijn bedrijf help ik mensen zoals mezelf Back in Flow want zonder mensen die je helpen en begrijpen, je soms een keiharde spiegel voorhouden, je af en toe een schop onder je kont geven, wordt je nooit jezelf en ga je nooit doen wat je te doen hebt.

Dappere en warme groet,
liefs Athilde

Ontvang Flow inspiratie

Ontvang Flow inspiratie

Ontvang het laatste nieuws en updates 
vol FLOW inspiratie van mij.

Je bent met succes geabonneerd

Pin It on Pinterest

Share This